فصل بيست و هفتم : ابواب ايْمان ( سوگند ) باب 1 حكم تكليفى سوگند راست و دروغ خداوند تعالى مىفرمايد : و خداوند را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد ، تا بدين وسيله نيكوكارى و پرهيزگارى و سازش دادن ميان مردم را رها كنيد و خداوند شنواىِ آگاه است « 1 » . حتما كسانى كه پيمان با خدا و سوگندهاىشان را به بهاى اندكى مىفروشند ، آنان در آخرت بهره‌اى ندارند و خداوند - روز قيامت - با آنان سخن نمىگويد و به ايشان نگاه نمىكند و آنها را پاك نمىگرداند و براىشان عذاب دردناكى است « 2 » . و مؤمنان مىگويند : آيا اينان همان‌هايى هستند كه با شديدترين سوگندها به خدا قسم مىخوردند ، حتماً با شمايند ؟ اعمال‌شان نابود شد و زيانكار گرديدند « 3 » . و با شديدترين قسم‌ها به خداوند سوگند ياد مىكنند كه اگر نشانه‌اى براىشان آمد حتماً به آن ايمان مىآورند ، بگو : نشانه‌ها در اختيار خداست و شما چه مىدانيد كه هنگام آمدن نشانه ايمان نمىآورند ؟ « 4 » چرا با گروهى - كه سوگندهاىشان را شكستند و در بيرون كردن پيامبر تلاش كردند - نبرد نمىكنيد با اين‌كه آنان نخست با شما نبرد آغاز كردند ؟ آيا از آنان مىترسيد ؟ ولى خداوند به ترسيدن از وى سزاوارتر است ، اگر مؤمن باشيد « 5 » . و با شديدترين قسم‌ها به خداوند سوگند ياد كردند كه خداوند مردگان را بر نمىانگيزد . آرى ، آن وعدهء ثابت و حقى است بر عهدهء خداوند ولى بيشتر مردم نمىدانند « 6 » .

--> ( 1 ) . بقره 2 / 224 . ( 2 ) . آل عمران 3 / 77 . ( 3 ) . مائده 5 / 53 . ( 4 ) . انعام 6 / 109 . ( 5 ) . توبه 9 / 13 . ( 6 ) . نحل 16 / 38 .